Laat ik meteen met de deur in huis vallen: ik ben geen Röhnfried-dealer, ik heb geen banden met het bedrijf, en ik schrijf dit omdat ik het zelf heb uitgeprobeerd. Dat zegt meer dan elke advertentie ooit zou kunnen.
▶Inhoudsopgave
▶Inhoudsopgave
Wat is Stoby precies?
Stoby is een voeder dat Röhnfried op de markt heeft gebracht als aanvulling op het dagelijkse mengvoer. Het is geen vervanging van je standaard korrel, maar een extra boost rondom de wedstrijdperiode.
Het product bevat een combinatie van vetten, aminozuren en bepaalde vitaminen die gericht zijn op herstel en energievoorziening. Röhnfried positioneert het als iets tussen een supplement en een volledige voeding — en dat is precies waar de discussie begint. Wat me opvalt is dat veel fokkers het als een soort wondermiddel behandelen.
Alsof je gewoon wat Stoby door het voer mengt en je duiven plots vliegen alsof het juni is in oktober.
Zo werkt het niet. En eigenlijk is dat ook niet wat Röhnfried claimt, maar de marketing suggereert het wel.
Mijn eigen ervaring
Ik heb Stoby een seizoen lang getest op een groep jongen van ongeveer twintig duiven. Niet wetenschappelijk opgezet, geen controlegroep, gewoon mijn hok als proefopstelling.
De eerste week was het lastig: sommige duiven aten het mengsel niet meteen. Dat is logisch — duiven zijn conservatief eters. Ze kennen het, ze vertrouwen het niet.
Na een week begon ik kleine hoeveelheden te mengen met hun normale korrel.
Beetje beetje vet van het Stoby, beetje beetje smaak. En toen ging het beter. Na twee weken aten ze het zonder problemen. Dat is trouwens een algemeen principe: introduceer nieuw voer langzaam.
Duiven zijn geen honden die je een nieuw merk kunt geven en verwachten dat het direct op is. De resultaten? Eerlijk gezegd: moeilijk te isoleren.
Ik vond dat mijn duiven iets beter herstelden na zware vluchten. Maar was dat de Stoby? Of was het gewoon omdat ik die seizoen beter lette op herstel?
Ik weet het niet zeker. En dat is precies het probleem met dit soort ervaringen.
Wat andere fokkers zeggen
Ik heb met een aantal collega's gesprokt over Stoby. De meningen zijn verdeeld. Sommigen zweren erbij.
Ze geven het de hele rondvlucht door, vanaf de eerste training tot de laatste wedstrijd. Zij zeggen dat hun duiven sneller herstellen, dat de veertjes er beter uitzien, dat de duiven rustiger zijn op de zondag. Anderen zweren bij onmisbare Röhnfried supplementen voor wedstrijdduiven, terwijl anderen zeggen: "Het is duur vet met wat extra's erdoor." En die hebben misschien ook gelijk.
Want wat Stoby in essentie doet, is extra energie bieden in een vorm die duiven makkelijk opnemen. Maar wil je weten hoe je olie en vetsupplementen aan postduiven geeft?
Goed vet kun je ook kopen zonder het Röhnfried-label erop. Ergens zit daar een prijsverschil dat niet altijd evenredig is met de meerwaarde.
Dat vind ik trouwens een terugkerend patroon in onze sport. We betalen graag voor een merknaam en een mooie verpakking, terwijl de werkzame stoffen vaak verkrijgbaar zijn voor een fractie van de prijs. Niet altijd, maar vaker dan we willen toegeven.
De genetische kant van het verhaal
Hier wordt het interessant vanuit mijn eigen achtergrond. We praten altijd over voer, over supplementen, over wat we in de bak doen.
Maar we praten te weinig over wat er al in de duif zit. Een duif met een goed LDHA-profiel — dat is het gen dat spierstofwisseling en uithoudingsvermogen beïnvloedt — die duif gaat meer hebben aan kwaliteitvoer dan een duif waar dat genetisch minder scoort.
En dan heb je het serotoninetransporter-gen, SERT, dat een rol speelt in stresshantering. Een duif die onder vluchtcondities beter met stress omgaat, die herstelt sneller vanzelf. Die heeft minder nodig van al die supplementen die we in de markt werpen. Wat ik wil zeggen is dit: voer is belangrijk, maar het is geen vervanging voor goede genetica.
En omgekeerd ook: de beste genetica ter wereld komt niets tegen als je duiven slecht voert.
Het is altijd de combinatie.
Praktische tips als je Stoby wilt proberen
Begin klein. Meng het niet door het hele voer, maar geef het apart in een tweede bak.
Zo zie je welke duigen het opeten en welke niet. Duigen die weigeren, dwing ze niet. Ze weten vaak beter wat ze nodig hebben dan wij.
Geef het vooral rondom de wedstrijd. De dagen voor en de dag na.
Niet het hele jaar door. Je duigen moeten leren omgaan met normale omstandigheden. Als je ze het hele jaar supplementen geeft, bouwen ze er geen weerstand op. En dat is precies wat je niet wilt.
En let op de dosering. Hoe doseer je Röhnfried Hefe-Drops correct? Volg altijd de aanwijzingen op de verpakking.
Meer is niet beter. Bij voer geldt hetzelfde als bij genetica: de dosis maakt het verschil.
Mijn eindoordeel
Stoby is geen slecht product. Maar het is ook geen gamechanger.
Het is een degelijk supplement dat zijn werk doet als je het verstandig gebruikt. De prijs is aan de hoge kant vergeleken met wat je krijgt, maar als je het ziet als onderdeel van een totaalprogramma — goede foklijnen, goede basisvoeding, goede verzorging — dan heeft het z'n plek. Wat ik niet snap, is de hype. Alsof dit product de oplossing is voor alles.
Het is dat niet. Geen enkel product is dat.
De duif zit in het hok, niet in de voerbak. En zeker niet in de verpakking.
Blijf kritisch. Blijf kijken naar wat je eigen duigen doen. En onthoud: de beste voederadviseur die je hebt, is je eigen hok.